In Venlo (2)

Je zit op kamers. In je eentje. Buiten je werk om ken je niemand. Het is daarom belangrijk dat je niet geïsoleerd raakt. Je moet dingen doen. Onder de mensen komen. Bij de schaakclub van Venlo word ik gelukkig goed opgevangen. En maandag ben ik bij die andere Limburgse trots wezen kijken: voetbalclub VVV.

Het is al jaren geleden dat ik bij een voetbalwedstrijd ben wezen kijken. Het was misschien wel de wedstrijd Nederland - Tsjechië, op het EK in 2000 (ja jeugd, ik ben op een groot toernooi geweest!). In 2001 stopte ik zelf met voetballen, waarna ik ook niet meer een stadion van binnen gezien heb. Tot aan gisteravond.

Stadion De Koel ligt op tien minuten fietsen van mijn kamer. Je fietst richting station, en gaat bij de rotonde linksaf de berg op. Na een aardig stijl stukje zie je het stadion rechts van je.

Meteen wordt dan ook duidelijk hoe het stadion aan zijn naam gekomen is. Het veld ligt in een diepe kuil. De tribunes komen maar een paar meter boven de grond uit.

Het eerste elftal van VVV doet het trouwens uitstekend in de eerste klasse. Ze staan met nog acht wedstrijden te gaan wel liefst negen punten voor op de nummer twee. De eredivisie lonkt.

Maar speelt VVV op maandag dan? Nee. De eerste divisie speelt doorgaans op vrijdagavond. Nou net een van die avonden dat in normaliter niet in Venlo ben. Nee, gister ging ik kijken bij een wedstrijd van Jong VVV; zeg maar het tweede team. Het bestaat uit jonge gasten die net iets onder de top zitten, aangesterkt met enkele spelers die bij het eerste elftal weinig speelminuten hebben gekregen, of net terug zijn van een blessure.

Jong VVV speelt in de een na hoogste klasse, en duelleerde met Jong Roda JC. Een Limburgse derby dus! De toegang was gratis en de aftrap begon om 18.30 uur. Ik moest dus verdomd snel mijn eten maken en een biertje met draaiknop in mijn eastpak-tas smokkelen.

Aangekomen op het terrein zag ik al een stuk meer auto's op de de parkeerplaats voor stadion staan dan op de donderdag, wanneer ik naast het stadion schaak. Ik parkeerde mijn fiets tegen een hek en liep door een poort de hoofdtribune op. Er zullen ongeveer veertig mensen tijdens de wedstrijd op die tribune hebben gezegen. Druk kon je het dus zeker niet noemen. (Zou het met de PVV-bijeenkomst te maken hebben, die ook maandag in Venlo plaats vond?)

Ik koos een plekje vooraan de hoofdtribune, ten hoogte van de middellijn. Op de tweede rij; de eerste was bestemd voor de pers. Voor de journalisten waren naast klapstoeltjes ook een plastic schot opgehangen waar eventueel een aantekeningenblok of typemachine op kunnen rusten. Plastic koffiebekertjes lagen op het aflopende stuk gras verspreid, richting de tribune beneden, dat op haar beurt dicht op het veld ligt.

Links van mij zat een vrouw, vijfentwintig jaar, gekleed in een echte detective-uitrusting; ja, met een lange grijze regenjas. Ze zat in een gebogen houding, en trilde constant met haar benen. Met oordopjes in haar oren bleef ze maar schelden en tieren om het vertoonde spel en de gemiste kansen.
Een pakje Marlboro lag op het plastic schotje. Ze had nog maar één sigaret over. Tijdens de eerste helft rookte zie die dus tot de helft op. Tijdens de tweede helft vroeg ze een man achter haar om een aansteker.

Over naar de wedstrijd. Omdat het de eerste wedstrijd is die ik op dit niveau zie, kan ik moeilijk een beschrijving geven van het getoonde veldspel. Ook ik heb in mijn voetbalcarrière het eerste elftal van VVV niet gehaald. En ook ik gaf wel eens een verkeerde pass, of miste voor open doel.

In het eerste deel van de eerste helft waren er kansen over en weer, maar die werden niet benut. Vervolgens kreeg VVV het overwicht en creëerde een aantal opeenvolgende kansen. De score werd door Jong VVV geopend nadat een vrije trap werd binnengekopt. Het publiek gaf een matig applausje.

Vlak voor rust volgende na een fraaie combinatie een tweede doelpunt. Weer voor VVV. Ik pakte goedkeurend een krantje en opende een flesje biert.

Na rust zakte VVV wat terug, hopend op de counter. De spelers van Jong VVV zullen dat vast wel een aantal keer op TV hebben gezien.

Maar echt succesvol was het niet. Gelukkig was Roda niet bij machte om de bal in een hoog tempo rond te laten gaan, en maakte het VVV dus niet heel moeilijk. Na een minuut of 75 wist Roda toch te scoren dankzij een blunder van de VVV-doelman, die niet fris reageerde op een vrije trap van de Kerkraders. De bal werd vervolgens simpel binnengekopt.

Bij een 2-1 stand gebeurde er eigenlijk helemaal niets meer in de wedstrijd. Als ik de wedstrijd moet beoordelen op spanning en vechtlust, viel de wedstrijd dus een beetje tegen. Er was te weinig strijd. Te weinig contact tussen de spelers. Geen opstootjes, zoals je dat regelmatig ziet bij het eerste elftal van Roda. Iedereen was lief en aardig voor elkaar.

Dat is ook wel weer het mooie van dit niveau. De druk is niet ondragelijk hoog. Het handvol publiek zit hier puur om een leuke wedstrijd te zien, en reageert zich niet af op de scheidsrechter. De spelers straalden dat ook uit en maakten geen schwalbes, of andere vormen van ettergedrag.

Maar toch heb ik me wel vermaakt. Het is vast niet de laatste wedstrijd die ik ga bekijken in De Koel.

Hieronder volgen wat foto's die ik gemaakt heb. Als er een scherpe foto bij zit moet je het maak even zeggen. Ik ben duidelijk geen fotograaf.


Het meisje, nu even spelend met haar mp3-speler.


Oce sponsort naast het NK schaken voor de jeugd ook de dug-out in het stadion


De keeper gaat grondig de fout in hij een vrije trap van Roda. De blauwe man links van de bal weet binnen een seconde na deze foto te scoren. Wat een timing!


Nee, ballenjongens zijn er niet. Een reservespeler van Jong VVV haalt een bal uit de tribune.

      

Recent articles

Blijf omkijken - 3 October 2012

Ben jij er al uit? - 4 October 2010

Reactie op een column - 7 April 2010

Vingeren of stoppen - 10 February 2010

Hoe veilig is muziek? - 14 January 2010