Reactie op een column

Vorige week prees Jesper op zijn weblog een column van Hadjar Benmiloud de hemel in. Ik kende haar niet, maar ze blijkt vanaf haar 15e al columns te schrijven en is vanaf 2008 vaste columniste van Metro. Nu is ze 20 jaar. Ervaren meisje dus en aan haar werk te zien: eentje met pit. Maar die recente column van haar, die is echt afschuwelijk.

De column haakt in op een campagne over normen en waarden in het OV, die in mei wordt gelanceerd. Demissionair minister Camiel Eurlings (Verkeer) heeft de campagne onlangs aangekondigd, zonder verdere details bekend te maken.

Benmiloud begint haar column om onbegrijpelijke redenen met een vuile persoonlijke aanval op Eurlings. Hoe durf je out of the blue te zeggen dat hij "ruim dertig jaar te vroeg met pensioen gaat om meer tijd te besteden aan het gezin dat hij niet heeft". Eurlings zit al vanaf zijn 21e in de politiek. Dat hij nieuwe impulsen zoekt in zijn werk kan ik goed begrijpen. Daarnaast heeft hij een vriendin en wat er nu nog niet is kan natuurlijk wel onderweg zijn.

In de tweede alinea wil Benmiloud het punt maken wat de aanzet tot de column is geweest. Zij heeft daar overigens wel eerst een onduidelijke aanloop voor nodig, met een tegenstrijdige eerste zin en gezwets over derdewereldlanden. Volgens Benmiloud wordt er te veel belastinggeld besteed aan "onzinnige hobbyprojecten" van politici. Ze noemt vijf voorbeelden: (subsidie op) kunst, voetbalclubs, gedragscampagne, eetcampagne en vloekcampagne. Ik weet dat het tegenwoordig populair om iedere euro aan subsidie in twijfel te trekken, maar als critici volstaat het niet om enkel wat losse flarden op te noemen.

De laatste van die vijf voorbeelden (en degene die Benmiloud ook echt bij naam noemt) is die van het vloeken. De overheid zou ook hier te veel geld in hebben gestoken. Een halve minuut zoekwerk leerde mij dat de overheid in 2008 welgeteld €1.246 heeft gesubsidieerd aan de Bond tegen het Vloeken. Heeft Benmiloud ook die kleine moeite genomen?
(Kijk hier zelf de cijfers na, pagina 24. Dan kom je er ook meteen achter waar die Jezus-posters vandaan komen.)

Hoe kan het zo zijn dat iemand met zo'n felle column niet eens haar beweringen checkt? Jensen en Wijnberg hebben in het boek Dus ik ben gelijk als ze zeggen dat "zodra de toekomst onzekerder en minder rooskleurig wordt, de behoefte aan stelligheid toeneemt." Maar waarom zijn er sinds Fortuyn zo weinig deontologen die hun feiten-kennis op orde hebben?

Als een duivel schiet de columniste in het laatste bedrijf op een opmerking van Eurlings: "De druppel was het verhaal over een man die zomaar in een trein stond te urineren. “Dat is toch niet normaal?!”, vindt Eurlings. Nee, dat is het inderdaad niet. Het is typisch Den Haag om te denken dat dit soort acties een geaccepteerd verschijnsel zijn en opgelost kunnen worden met een campagne."

Gemakshalve laat Benmiloud weg dat een condecteur in burger door deze man vervolgens in elkaar is geslagen. Dat staat namelijk wél in het persberichtje dat zij gelezen heeft. De aanhalingstekens bij schandalige incidenten impliceren dat de columniste niet met die bewoording eens is. Respectloos.

ALs slotstuk laat Benmiloud zich nogmaals van een vervelende kant zien: "Ik verheug me op de campagne. Ik ga sowieso een poster proberen te jatten voor in mijn kamer. Oeps, is dat onbewust asociaal? Ach, ik betaal toch genoeg belasting."

Ik snap niet dat een krant als Metro zo'n columniste in dienst heeft. Benmiloud kan zichzelf niet inhouden en schiet voorturend uit de bocht. Daarbij onvolledig, incorrect en zelfs onnodig kwetsend. Om over de opbouw van de column nog maar te zwijgen. Nee, walgelijk.

      

Recent articles

Blijf omkijken - 3 October 2012

Ben jij er al uit? - 4 October 2010

Reactie op een column - 7 April 2010

Vingeren of stoppen - 10 February 2010

Hoe veilig is muziek? - 14 January 2010