PIllowboek

Ik loop alweer een kleine drie maanden stage bij het AMOLF, in Amsterdam. Daar houd ik elke dag een soort van dagboek bij, de Stagetapes. Door te schrijven over de dingen die me bezig houden, leer ik veel over mezelf kennen. Zo vroeg ik me laatst opeens af wat ik nou op de middelbare school heb geleerd, en naar welke dingen ik met plezier terugkijk.

Tijdens de lessen natuurkunde ontwikkelde ik mijn 'ach, ik leer wel voor het tentamen-mentaliteit'. Ik was tijdens de les niet heel geprikkeld om alles te willen begrijpen, iets waar ik nu vanaf probeer te komen. Het enige vak waar ik me echt goed inzette was CKV, culturele kunstzinnige vorming.

Daar kon ik lekker schrijven over kunst, iets waar ik ook alle tijd voor nam. Ik heb het vak twee jaar gehad, waar we leerden over filmtechnieken, verschillende kunststromingen, rebelsheid en het vormen van een eigen kunstmening. Als eindverslag moesten we een Pillowboek maken. Daarin moest je een mening geven over verschillende kunstwerken.

Voor een groot gedeelte waren de kunstwerken vrij te kiezen. Ik koos ervoor om de volgende dingen te bespreken:

3 Ervaringen (de klok, waar de wereld om heen draait | fotograaf van de playboy | scriptschrijver)
3 Schoonheidscriteria (uniekheid | uitvoering kunstenaar | emotie bij publiek)
6 Kunstwerken (Industry of Love van Hans Teeuwen | een geschilderde Hitler | een schilderij van Jan Steen | een schilderij van Mondriaan | David van Michelangelo | een schilderij van Jan Escher)
6 Architecturen (Sagrande Famillia | Ruïnewoningen, Amersfoort | Prada in Tokio | Frank Gehry-huis | Station Amersfoort | De Kassen, Amesrfoort)
6 Stoelen (De oude troon van Koningin Wilhelmina | Boerenstoel van Willem Penaat | Bank van Chris Wegerif | Stoel van Pierre Paulin | Eikenhouten Stoel van Johan Thorn Prikker | Stoel fauteuil van Piere Paulin)
3 Mensen (Marieke van Ginneken, Nelson Mondela, Alexander Morozevich)
6 Piercings bij vrouwen (tong | lip (ring) | neus | lip (labret) | tepel | wenkbrauw)

Vervolgens koos ik ervoor om bij bijna alle kunstbetogen een ander figuur aan te nemen. Zo koos ik bijvoorbeeld voor een scriptmaker van een film, een Japanse bezoeker van een hip warenhuis, iemand die het station van Amersfoort zo lelijk vindt dat hij besluit voortaan de auto te nemen, Koningin Beatrix en een medewerker van Ikea. Ik vond het schitterend om me in andere personen te plaatsen en te gaan schrijven over kunst, ook wanneer ik het volledig oneens was met wat ik schreef. Het ging me meer om de verhalen dan om de kunst.

Vandaag pakte ik het Pillowbook er nog eens bij, terugdenkend aan die oude tijd. Het viel me op dat mijn schrijfstijl toen - we praten over bijna drie jaar terug - aardig beperk was. Ik sloeg open deuren in, en onderbouwde mijn mening zeer sporadisch. Toch wil ik jullie een verhaal laten zien. Het is geschreven in januari 2005, de tijd dat de hulpacties voor de tsunami in Azië haar hoogtepunt bereikte en dat het mannenblad FHM een fotoshoot met de gezusters Van Ginneken publiceerde. Het inspireerde me tot het volgende verhaal, waarvan ik wat kleine details heb bewerkt.

 

 

Pillowboek opdracht 5: Mensen, deel 1

Langzaam streelde ik mijn hand over haar zachte buik, voelde aan haar kleine haartjes boven haar navel, rook aan haar haren, die heerlijke geur van haar bruine haren. Haar lange handen speelden een beetje met mijn lichaamsdelen. Ze moest altijd wat te doen hebben, afgeleid was ze snel. Ik moest er altijd voor zorgen dat ze een speeltje bij zich had, anders nam ze mij als speeltje. Ik nam nooit een speeltje voor haar mee.

Ze legde Een van haar zachte benen op die van mij. Dat vond ik fijn, want het geeft me warmte. Warmte die ik ook krijg door enkel naar haar te kijken. Ik vind bijna alles fijn aan haar. Haar kleine teentjes, die mooie buik, die grappige geluidjes in haar buik, die kleine borstjes, die harde tepeltjes, waarin ik per ongeluk eens in gebeten had, die stralende lach, dat iets te lange neusje, dat mooie buikje, die zachte zoete lippen, dat tongetje en die kleine haartjes boven haar navel. Die stralende lacht, ze lachte altijd, ze had twee soorten lachjes, een gewone lach, die was heel mooi, ik lachte dan altijd met haar mee. Haar tweede lach was van mij, als ze alleen met mij was, was er die lach. Ik was best wel trots op die lach.
Marieke van Ginneken in FHM
Alles was natuurlijk aan haar, precies zoals een vrouw voor was bedoeld. Die mooie bruine ogen keken mij aan alsof ik haar enige liefde was, en dat was ik ook, ik was van haar. Ik kuste haar op haar schouder, dat vond ze lekker, dat voelde ik. Ze begon mij ook te zoenen. Voor ik het wist lagen haar beide benen bij die van mij.

Ik begon me aan te kleden, ook zij verborg haar prachtige lijf voor de buitenwereld. Met haar rode topje aan zag ze er misschien wel nog mooier uit dan een paar minuten geleden. Ik gaf haar een handkus, dit maal op haar rechterhand. ‘Dit was toch de laatste keer?’ vroeg ze me. ‘Eh, ja, dat is waar ja’ zei ik enigszins overvallen. Ik had er nooit bij nagedacht dat het ooit over zou zijn. ‘Het was me een waar genoegen om met je kennis gemaakt te hebben.’

In de trein zag ik een Metro, met een artikeltje op de voorpagina:

Marieke van Ginneken als hoer voor Azië

(ANP) Amsterdam
Marieke van Ginneken, oud Idol, en zus van oud
GTST-ster Aukje heeft € 50.000 ingezameld voor
giro 555, voor de slachtoffers van de zeebeving in
Azië. Dat heeft zij gedaan door 5 dagen als hoer
door het leven te gaan. ‘Ik heb 5 sessies gedaan,
allen met dezelfde man.’ aldus Marieke die trots
vertelde dat ze zich bij het Guiness Boek of Records
gaat aanmelden als bestbetaalde hoer. Wie de €50.000
voor Marieke heeft betaald is onbekend.

 

Ik sloot mijn ogen en voelde de warmte. Haar warmte.

Auteur: Lennart Ootes
Bron: Het leven met rijke ouders
Onderdeel: Pillowboek 5: Mensen
Kunstwerk / Kunstenaar: Marieke van Ginneken

      

Recent articles

Blijf omkijken - 3 October 2012

Ben jij er al uit? - 4 October 2010

Reactie op een column - 7 April 2010

Vingeren of stoppen - 10 February 2010

Hoe veilig is muziek? - 14 January 2010