HSG Open, Introductie en Samenvatting

Van de volgende tekst is de introductie na ronde 3 opgeschreven. De tekst had ik echter al voor het toernooi in mijn hoofd. Het tweede gedeelde, de samenvatting, heb ik vandaag geschreven op het forum van SG Amersfoort.

Ik ga binnenkort mijn negen partijen van het toernooi analyseren, waarna ik ze hier zal publiceren.
 

Introductie

Vorige zaterdag begon het HSG Open. Dat is een negenrondig zwitsers schaaktoernooi, dat tegelijk met het NK wordt gehouden in Hilversum.

Plaats van handeling is Studio 2 op het Media Park. En ik speel mee.

Sterk toernooi

Het HSG Open telt twee groepen. In de hoogste groep -voor spelers met een rating boven de 1850- spelen 7 GM's en 7 IM's. Van de 79 deelnemers hebben er 23 een FIDE-rating van 2200+. Daarmee is het 't sterkste toernooi waar ik aan heb deelgenomen.

En een sterk toernooi is precies wat ik nodig heb. Mijn rating is nu bijna 2100, maar ik kom 2100-tegenstanders voornamelijk tegen tijdens weekendtoernooien. En juist op die weekendtoernooien -waarin zes partijen in achtenveertig uur worden gespeeld- speel ik altijd vrij slecht. Ik ben blijkbaar niet gemaakt voor dat snelle spel.

Snel spel hoeft tijdens het HSG Open niet verwacht te worden. Een partij per dag. Om 13.30 uur de eerste zet. Om vervolgens veertig zetten in twee uur te doen, gevolgd door een uur voor de rest van de partij. Mijn ideale tempo.

Verzot

In principe zijn de deelnemers aan het HSG Open helemaal gestoord. Vijf van de negen ronden worden doordeweeks gespeeld, wat betekend dat de deelnemers een week vrij moeten nemen. Ik heb me altijd verbaasd dat volwassen mensen zo verzot zijn met het schaakspel.

Ook ik heb vrij moeten nemen voor het toernooi. Mijn stageplek -Universiteit Utrecht- vond het geen probleem. Van school moest ik daar 91 dagen stage lopen. Die vijf dagen gaan dus eigenlijk van mijn zomervakantie af.

Eigenlijk heb ik voor het toernooi geen doel gesteld. Schaken is een sport, en het doel van een wedstrijd is uiteraard winnen. Negen keer winnen kan ik natuurlijk niet. Hoeveel ik wel kan winnen weet ik ook niet. Eigenlijk ben ik zeer benieuwd waar ik sta. Hoe goed ik eigenlijk ben.
 

Samenvatting

Het toernooi zit erop. Alle Amersfoorters scoorden 50%.

Marcel (Flohr) viel aardig tegen in de B-groep. Dit is voor het eerst sinds lange tijd dat ik meemaak dat de B-groep niet werd gewonnen door een Flohr..

Winnaar in die groep werden een ene Andre van Dinteren en Adri Schoorl. Voor aanvang van de laatste ronde stond Van Dinteren een vol punt voor. Al ruim voor het begin van de ronde werd ik echter door Etienne Goudriaan getipt dat die Andre van Dinteren de groep zou winnen, mits hij zich niet zo verslapen. Raar maar waar, de gek kwam een uur en tien minuten te laat. Hijgend kwam hij binnen. Het punt was toen aan toegekend aan Schoorl.

In de A-groep speelde ik een leuk toernooi. Mijn winstpartijen waren soepeltjes, terwijl ik veel kan leren van mijn (idioot slechte) verliespartijen. Vooral mijn nederlaag tegen Said Becic, in de voorlaatste ronde, is er eentje om trots op te zijn. Zie hier de stelling na 16 zetten. Ik (zwart) was hier aan zet.

Zes (!) zetten later (ik was weer aan zet), zag het er zo uit:

Dennis (Flohr) deed wat hij het hele seizoen al doet: lekker spelen. In bijna elke partij stond hij zeer goed. Jammer dat hij enkele daarvan nog verloor. Als 'ie (eigenlijk: "ze", want het geldt ook voor Marcel) hun goede stellingen nou eens zouden winnen..

Het geval Rob Hartoch was toch vrij apart deze week. In de eerste ronde won hij van een 1950-speler. In ronde twee speelde hij een zwaarbevochten remise tegen een Engelse IM. Tegen GM Mchedlishvili kreeg hij in de derde ronde een stukoffer om zijn oren. Die gek had echter iets verkeerd berekend. Daardoor bleek Rob meteen te kunnen winnen. Vertrouwend op het rekenkundige inzicht van zijn tegenstander ging Rob niet op zoek naar een weerlegging, speelde eventjes door en gaf vrij snel op. De winstvariant zag hij thuis pas.

In ronde vier een remise tegen mij. Dat ging zo:
1. Pf3 d5 2. g3 Pf6 3. Lg2 Lf5 4. O-O e6 5. d3 h6 6. c4 c6 7. cxd5 exd5 8. Db3 Db6 9. Dc2 Pbd7 10. Pc3 Le7 11. e4 dxe4 12. dxe4

12 ...Lh7 13. Ph4 O-O 14. Le3 Dc7 15. Pf5 Lxf5 16. exf5 Ld6 17. Tad1 Tfe8 1/2-1/2

Ook in ronde vijf en zes volgden snelle remises tegen 2000-spelers.
In ronde 7 speelde zijn tegenstander 1.e4. Rob keek zijn tegenstander aan, en bood zelf remise aan. Dat werd aangenomen.

Vervolgens werd hij door de toernooiorganisatie aangesproken op zijn remise-gedrag. Rob wilde niet riskeren dat 'ie volgend jaar niet meer mee mocht spelen, en stemde toe de volgende ronde niet weer voortijdig remise aan te bieden.

Zijn tegenstander voor de achtste ronde was de bovengenoemde Etienne Goudriaan. Dit een 17-jarige jongen met ongeveer dezelfde historie als ik (geboren in Hoorn, schaker, vegetarisch). En het is ook precies het type jongen die het moet overkomen om niet te winnen van Rob. Hij speelt snel, truukt veel, maar ook vaak zelf getruukt (daar kan Dennis over meepraten). Etienne had twee jaar terug op zet 15 al eens een pion weggegeven tegen Rob, die het in eindspel vervolgens vrolijk naar winst afstevende.

Nu had Etienne (die een rating van 2150 heeft) de pech dat hij precies dezelfde opening koos als ik tegen Rob deed. Tot aan het diagram hierboven kwam het op 't bord. Vervolgens deed Rob niet de manoeuvre Pf3-h4-f5, maar een stel betere zetten. En nu werd het positionele voordeel (groot ruimteoverwicht voor Rob) uitgebuit in het eindspel. Een echte IM aan het werk!

Vandaag, in de laatste ronde, werd al weer vroeg remise aangenomen. Zo eindigde hij op plus 1 en gaf hier en daar ratingpunten cadeau. Toch heeft hij eventjes laten zien dat hij echt een potje kan schaken.
Zijn volgende toernooi is het WK senioren. Succes Rob!

     

Recent articles