Het Creative Gevoel

Morgen begint het PJK, het kwalificatietoernooi van het jeugd-NK. Het is een toernooi waar ik altijd gemotiveerd naar toe ga, waar ik altijd het hoogst haalbare wil presteren. Een gedegen voorbereiding ligt daar vaak ten grondslag, zodat er niks mis kan gaan. Het toernooi kan meestal niet te vroeg beginnen!

Toch is het dit jaar anders. Voor het eerst wordt gespeeld tussen kerst en nieuwjaar, in plaats van drie zaterdagen in januari. Dat betekend dat mijn jaarlijkse voorbereidingsperiode -in de kerstvakantie- niet meer mogelijk is. Waar ik vroeger voor iedere beoogde tegenstander een aparte openingsrepertoire had gemaakt, moet ik het nu doen met ervaring en de last-minute-voorbereiding.

De afgelopen dagen heb ik zo goed als niks gedaan als voorbereiding. Ik loop sinds begin september stage, en heb daardoor tot 21 december iedere doordeweekse dag gewerkt. Op twee dagen na. In die vijf dagen die tussen het begin van mijn vakantie en het PJK liggen heb ik vooral uitgerust. Niet te laat naar bed, geen vermoeiden dingen doen. Ik lig dus voor twaalven in bed, word dan eventjes wakker om 6.23 uur -dan moet ik er op een werkdag namelijk uit-, om dan rond een uur of half elf mijn bed uit te stappen.

Ik vermaak me op zo'n dag met het luisteren naar muziek –Real Rock Radio, op www.radiodigitaal.nl-, het volgen van Morozevich' partijen en met dat vervloekte MSN. Hoeveel uren spendeer ik daar per dag aan? Veelal nutteloos. Ik speel er vaak psycholoogje. Daar word ik echter niet beter van, laat staan de patiënten.

Daar word ik dus geen betere schaker van. Het is wel een relaxte manier van voorbereiden, en misschien juist eentje die ik nodig heb. De afgelopen jaren kwam ik met dat zenuwachtige gedoe niet verder dan een gedeelde tweede plek. Misschien is dit de weg naar de top. Door even niet veel met schaken bezig te zijn. Maar ik heb ook zo mijn twijfels. Hoe kan ik straks boven Lars, Peter Drost en Kasper Euser eindigen zonder degelijke voorbereiding? Zij bezitten namelijk creativiteit, waardoor ze voor iedere tegenstander een hele gevaarlijke klant worden.

Gelukkig kreeg ik gisteravond een mooi gevoel. Het gevoel is lastig te beschrijven, maar zit ergens tussen euforie, schoonheid en bewondering. Ik kreeg er in elk geval een enorme boots aan creativiteit van. En creativiteit is nou net wat mij ernstig tekort schiet dezer dagen. Wat dat betreft kijk ik graag terug naar die tijd dat ik de computer nog niet als communicatiemiddel zag. Toen men meer buiten kwam, toen ik gehele cabaretvoorstellingen van Hans Teeuwen uit mijn hoofd leerde. Toen ik nog dwaze verhalen schreef. Toen ik nog een beetje creativiteit bezat.

Op de radio -ja, weer Met het oog op Morgen- hoorde ik die gisteravond een mooi interview van Mieke van der Weij met Karina Wolkers, de weduwe van schrijver/kunstenaar Jan Wolkers. Ongeveer op het einde van het gesprek stelde Mieke een nogal open vraag, waarna Karina er op los praatte. Het volgende verhaaltje zorgde bij mij voor dat prettige gevoel. Een gevoel dat ik straks tijdens mijn partijen weer naar boven probeer te halen.

     

Recent articles