Een dagje in de schoenen van een commentator

Gister vond in Amersfoort de KNSB bekerfinale plaats. Het jaarlijkse evenement waar de halve finale en de finale van de bekercompetitie worden afgewerkt. Drie teams uit de meesterklasse en een uit de eerste klasse gingen het opnemen om de grote bokaal. En ik zou gewoon even komen kijken. Maar dat liep wat anders..

Woensdag -eergister- werd ik opgebeld door Jeroen Schuil, een van de organisatoren. Hij vroeg of ik het leuk vond om samen met Dimitri van Leent het commentaar te gaan verzorgen. Daar hoefde ik uiteraard geen moment over na te denken. Gewoon doen!

Afgelopen jaar was het Matthew Sadler die het commentaar gaf. Er was een best groot publiek op af gekomen, en die werden op hun wenken bediend. Matthew is een geoefend commentator, sterk schaker en bezit daarnaast nog de nodige humor.

Maar dit waar werden er twee Amersfoortse jongens neergezet met een (volgens de ratinglijst) 2100 en 2150-niveau. Jongens die eigenlijk nog nooit een commentaarsessie hebben gegeven, laat staan face to face training hebben gegeven. Ik in elk geval niet.

Het was gelukkig niet mijn eerste presentatie van de week. Maandag had ik namelijk voor mijn afstuderen een presentatie gehouden over mijn werkzaamheden tot nu toe. Die presentatie liep heel vlot, en de mensen waren er positief over. Maar een commentaarsessie is wel even anders zeg.

Een van de kwaliteiten van een goede commentator is het kiezen van een goede partij.
Dimi en ik zochten gezamenlijk een partij uit: Stellwagen-Swinkels. Daarnaast had mijn collega commentator de voorkeur voor de partij van Wemmers-Martens (Scandinavische opening), terwijl ik wel wat zag in de partij tussen Sprenger-Nijboer; ik verwachte dat het een rustige partij zou worden, die later mooi open zou breken.

De keuze van de partijen waren uitstekend: alle drie waren korte hakpartijen, geen saaie remises.

Wat heb je als commentator -naast een partij- nog meer nodig? Een demobord: present. Een manier om de zetten van de partij live binnen te krijgen: een beamer plus laptop waren aanwezig. Een locatie: een mooi grote zaal naast de bar. En publiek: aanwezig.

Maar dat publiek, dat was een beetje raar verdeeld. Op de voorste rij zaten Rene Olthof (editor van NIC Yearbook) en Herman van Engen (een oud-trainer van mij, maar ook de man die Daniel Stellwagen groot heeft gemaakt). Daarnaast waren Rene Tonnon en Wouter Waagmeester aanwezig, na een tijdje ook Jeroen Bugel En Jan-Jaap Janse. Allemaal spelers die van mijn speelsterkte zijn. Daarnaast hadden we gelukkig een aantal minder sterke spelers, waaronder mijn teamleider Edwin Baart.

Ik kan dan ook niet zeggen dat Dimitri en ik de zaal een lesje hebben geleerd. We zijn er met zijn allen uit gekomen. Daarbij moet worden gezegd dat Dimi het echt heel goed deed. Hij stond heel natuurlijk voor het demobord, had een goed overzicht van de partij, was grappig en charmant. En hij had echt een goed schaakinzicht. Ik heb wel eens gegrinnikt om de FM met rating onder de 2200, maar hij toonde dat zijn analysesterkte echt van een hoger niveau is.

Zelf vond ik het geweldig leuk om te doen. Voor mijn gevoel wasik een soort van sidekick van Dimitri. Was veel minder aan het woord dan ik had verwacht, strooide niet met humorvolle opmerkingen. Daarnaast merkte ik dat je zo dicht bij het analysebord vrij weinig ziet. Van een afstandje heb je een goed overzicht, maar op 30 cm? Damn..

Bovendien zat ik er na een uurtje of twee er al aardig doorheen. Commentaar geven voor een groep goede schakers is echt de meest vermoeiende schaakactiviteit die ik ooit heb gedaan.

Maargoed, het was een gedenkwaardige dag. Zeer leuke ervaring. En ook een eervolle taak, want je vermaakt de mensen een paar uur lang. En gelukkig waren de mensen positief.

Nu rest nog de partij. We hebben met zijn allen echt heel veel gezien. Op een paar opmerkelijke zetten van Zwart na hebben we alles al op het analysebord gehad voordat het in de partij werd gespeeld. Voor mijn gevoel was het dan ook geen hoogstaande partij (vooral voor twee Grootmeesters), maar misschien was onze analyse wel gewoon heel goed.

Daniel en Robin analyseerden samen nog na afloop. Ik heb toen ook geen spectaculaire dingen gezien die wij gemist hadden. Een zeer geruststellende gedachte.

     

Recent articles