In de pers

Het afgelopen schaakjaar is een goede voor mij geweest. Mijn rating is gestegen naar 2100, ik heb in het eerste van BSG gespeeld en heb als teamleider en eerstebord-speler van BSG 2 een 4-4 weggesleept bij De Eenhoorn.
Zowel met het jeugdteam van Amersfoort als met het eerste team van BSG ben ik gepromoveerd naar de Meesterklasse. Dat is leuk voor mijzelf en voor de mensen die betrokken zijn bij de desbetreffende clubs. Maar dat het ook de aandacht van journalisten zou trekken had ik niet verwacht.

In een eerder artikel schreef ik al over het bezoek aan de lokale radiozender van Amersfoort. Dat er echt niemand heeft geluisterd deerde me niet. Het ging om het gebaar, dat je serieus wordt genomen als sporter. Daarnaast was dat een hele leuke ervaring.

Dat radio-interview vond plaats naar aanleiding van de promotie van het SGA jeugdteam, en kwam mede tot stand dankzij de goede contacten van voorzitter Martijn Jansen. Zonder zijn inzet zou dat interviewtje nooit gehouden zijn.

De Krant

In de laatste competitiewedstrijd van BSG 1 tegen Zukertort 1 was ik na een slechte partij als eerste klaar. Aan de bar heb ik toen een tijdje gesproken met journalist Johan Hut over de kansen van BSG in deze wedstrijd en over de mogelijkheden voor mij om volgend jaar in het eerste kunnen spelen. Inhoudelijk kon dat gesprek geen naam hebben, maar het was waarschijnlijk wel belangrijk voor het tot stand komen van een krantenartikel.

Twee dagen later kregen we namelijk iemand van de Gooi en Eemlander aan de lijn. Hij wilde een interview met Lars en mij. Bij ons thuis. Dat was geen probleem, en die donderdag kwam de man langs. We hadden een gesprek van nog geen uur, waarin bleek dat hij aardig op de hoogte was van wat er in de schaakwereld om gaat.

Vroeger had de journalist al eens oud-wereldkampioen Mikhail Tal geïnterviewd. Die geweldenaar voorspelde dat hij de dag erop een dameoffer zou plegen. En zo geschiedde.
Daar konden we natuurlijk niet tegenop. Zo vertelde ik dat Bosboom en Morozevich mijn helden waren, terwijl Lars mij verbaasde door te zeggen dat Friso Nijboer zijn favoriet was.

Er werden geen opvallende uitspraken gedaan. Lars en ik speelden beiden op safe. Na het interview kwam er nog een fotograaf langs. Ik was vooraf een beetje bang dat we al schakend op de foto zouden komen. We spelen namelijk nooit thuis tegen elkaar.

Het resulterende artikel is toen in de zaterdagkrant geplaatst, een week na het behalen van het kampioenschap. Het is een leuk stuk geworden. Er zijn geen woorden verdraaid, en de foto is gelukkig mooi geworden. Het woord griezelen is echter niet gevallen.


Klik op het artikel voor een leesbare versie.

De Gooi en Eemlander is de kleinste betaalde regionale krant van Nederland met 30.000 abonnementhouders. Opvallend is trouwens dat Amersfoort -stad aan de Eem- geen deel uitmaakt van de doelgroep van deze krant.

Na publicatie heb ik veel leuke reacties gehad van mensen van BSG. Zelfs op dat forum van utrechtschaak waren er positieve reacties. Toen ik de maandag na publicatie in de trein zat naar Bussum, zag ik dat een vrouw het artikel aan het lezen was. Dat zijn de betere momenten!

Ha, het lijkt erop dat mijn jammerklacht over die vieze truien zijn vruchten begint af te werpen.
Proost, heren Ootes!
(...)
Toch vrees ik dat ik slechts een roepende in de woestijn zal zijn, verder blijft 95% van ons schakersgilde vieze derrie.

Aldus schreewlelijk Lucas Boutens op utrechtschaak.nl.

 

OKU

Vorige week speelde ik het open kampioenschap van Utrecht. Na een aantal goede resultaten -met aardig wat geluk- had ik na vijf ronden wel liefst vier punten. Het toernooi van mijn leven, zeg maar. Nadat ik in de laatste ronde hardhandig in aanraking was gekomen met Vyacheslav Ikonnikov, wilde ik een biertje gaan bestellen. In de rij stond organisator Jan Jaap Janse te praten met een man. Ik ving op dat de man -blijkbaar een journalist- zei dat zijn artikel ook in de Amersfoorte Courant zou worden geplaatst.

Jan Jaap zag mij staan en vertelde de journalist dat er ook twee broers uit Amersfoort meededen. Ik kreeg een Palm in mijn handen gedrukt en had een kwartiert lang en gesprek met de journalist van AD Utrecht. Na dat interview ging de beste man bij Nijboer staan -de winnaar van het toernooi- en even later werd ook hij geïnterviewd.

Het artikel is afgelopen maandag in zowel AD Utrechts Nieuwsblad als AD Amersfoortse Courant gepubliceerd. Ook dat is een leuk artikel geworden. Uiteraard komt Nijboer het meeste aan het woord, maar er zijn toch vier alinea's aan mij besteedt.

Op de foto bij het artikel is trouwens GM Matthew Sadler te zien (staand, boven Hugo). Hij had op de zaterdag een ontmoeting met een vriend in denksportcentrum Den Hommel, eentje die niks met schaken te maken had, zo verzekerde hij me. Toch zag ik hem even later achter een bord zitten.

Enkele uren later was Matthew er nog, en pakte hij het begin van de derde ronde mee. Het zou geweldig zijn als deze gestopte schaker -en zeer aardige man- weer eens een serieuze partij zou spelen. Dat hij bij het OKU komt kijken is al een geweldige stap in die richting.

Overigens besteedde verschillende internetmedia aandacht aan de goede resultaten van -vooral- Lars en mij bij het OKU. Hier en hier kun je twee foto's vinden van Frits Agterdenbos, en Peter Doggers schreef hier een leuk artikel over het OKU.


Klik op het artikel voor een leesbare versie.

Wat mij trouwens opvalt aan de twee artikelen is mijn ontzag voor Lars. Stiekem is dat ook wel een beetje zo. Het is makkelijk me te verschuilen achter een broertje dat beter is. Het zijn echter wel mijn resultaten die voor mij voorop staan. Want het krijgen van erkenning voor je schaakprestaties is natuurlijk het leukste wat er is.

     

Recent articles